Θα προσπαθήσω με ενα παραδειγμα να δειξω την άποψή μου για το τι ακριβως έγινε στην περίπτωση της Ελλάδας και της οικονομικής καταστροφής αυτής.

  Για τις ανάγκες της ιστορίας θα επιλέξω να την παραλληλήσω με ένα παλιό αυτοκίνητο που ηχητικά θυμίζει Ελλάδα, το LADA.

 H Ελλάδα μας λοιπόν, ήταν κάπως έτσι. Μικρή, εργατική και κομψή. Χωρίς πολλά πολλά κατάφερνε να βγάζει εις πέρας ό,τι της προέκυπτε...

 Κάποια στιγμή η Ελλαδίτσα μας μπήκε στην ευρωπαϊκή ένωση και άρχισε να παίρνει επιδοτήσεις. Χρήματα δηλαδή απο το πουθενά.

 Το πρώτο πράγμα που έβαλαν όλοι οι πολιτικοί στο LADA μας ήταν ένας κινητήρας απο FERRARI! Το είχαν απωθημένο βλέπετε να έχει ένα αυτοκίνητο να τρέχει πολυ! Έτσι τοποθέτησαν έναν κινητήρα σαν αυτόν. 

 Με τα τούρμπο του, με τα 600 άλογα με τα 8.000 κυβικα κλπ... Αυτό ήταν και το πρώτο μας λάθος σαν κράτος. 

 

 Βάλαν τον κινητήρα πάνω και άρχισαν να τρέχουν σαν τρελοί όλο χαρά για το καινούργιο τους "κοσκινάκι". Μετά απο λίγο καιρό η ευρωπαϊκή ένωση μας έδωσε κι άλλες επιδοτήσεις.

 Και εδω έρχεται το 2ο λάθος και το τραγικότερο. Αντί να φτιάξουν έστω και καθυστερημένα το σασί, τις αναρτήσεις, τα φρένα, τους αερόσακους κλπ, άρχισαν να βάζουν δερμάτινα καθίσματα, αεροτομές, φιμέ τζάμια κλπ...(βλέπε ολυμπιακούς αγώνες κλπ)

 Όπως ήταν αναμενόμενο το συμπαθές LADA μας δεν κατάφερε να τη βγάλει καθαρή. Στην πρώτη στροφή έφυγε απο το δρόμο και καταστράφηκε. Και τώρα ήρθε η ώρα που πρέπει να επιστρέψουμε τα χρήματα για τον κινητήρα που δεν υπάρχει πια, για τις αεροτομές και όλα τα συμπαραμαντούντα που φορτώσαμε στο αυτοκινητάκι μας... Και σαν να μη φτάνει αυτό, πλέον δεν έχουμε αυτοκίνητο... Έχουμε ένα τσούρμο παλιοσίδερα το οποίο για να περπατήσει χρειάζεται πολύ δουλειά. 

 Δυστυχώς ασφάλεια δεν είχε προνοήσει κανείς να κάνει μιας και γι'αυτούς ήταν πεταμένα λεφτά. 

  Δυστυχώς οι οδηγοί που ήταν μεθυσμένοι και οι μηχανικοί που μας συμβούλευαν πως είναι προτιμότερα τα δερμάτινα καθίσματα απο τα φρένα είναι όλοι εξαφανισμένοι και νίπτουν τας χειρας τους.

 Έτσι είμαστε υποχρεωμένοι να τη φτιάξουμε μόνοι μας και σιγά σιγά. Το θέμα όμως είναι ΓΙΑΤΙ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΙΒΛΕΠΟΥΝ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΣ ΟΙ ΟΔΗΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ? ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ?